Blogger news

Νόστος

εποίησε ο δείμος του πολίτη την Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013 | 5:27 μ.μ.

Καταραμένος που δεν εκδικήθηκε
την ομοαίματη αυτοκτονία
δίχως πόδι ν’ ακουμπήσει στη γενέθλια γη,
το μίασμα μη την αγγίξει,
πρόσφυγας κατάντησε εξόριστος.
Ο μέγας τοξότης του Άδη
σε θάλασσες περιέφερε το νόστο του
ώσπου στη νήσο του χαλκού
Σαλαμίνα ίδρυσε
αιώνιο μνημείο σχέσης
την πατρίδα να θυμίζει[1].

Μία πράσινη γραμμή,
ανάμνηση ενός γλυκού του κουταλιού[2],
το μνημείο χώρισε,
τη γη τη διχοτόμησε,
νέος ξεριζωμός απότοκος.
Νεκρό το βουνό[3] εμβλήματα καθηλώνει,
σημαίες ανάγλυφες κυματίζει
θέα φονικού και πόνου.

Ο νόστος δε σταμάτησε.
Στην πατρική γη η Σαλαμίνα δεν πάτησε.
Στο νότο δε κοιτούν της θάλασσας τη θέα,
μόνο το βορρά κοιτούν
βορά πόνου αιώνων χωρισμού
της αδελφής γης πού ‘χασαν…
 στο Β΄ Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό (2012)
 της Πνευματικής Συντροφιάς Λεμεσού Κύπρου. 
ανθολογήθηκε στην οργή της πεταλούδας
 


[1] Μυθολογικά ο Τεύκρος επειδή δεν εκδικήθηκε την αυτοκτονία και το διασυρμό του Αίαντα, του αδελφού του, θεωρήθηκε από τον Τελαμώνα μίασμα για τη Σαλαμίνα και δεν τους επιτράπηκε να πατήσει στο νησί. Εξόριστος μετά από περιπλανήσεις ίδρυσε τη Σαλαμίνα στην Κύπρο που έγινε πρωτεύουσα του νησιού για μία περίπου χιλιετία.
[2] Αναφορά στο ποίημα του Κύπριου Κυριάκου Χαραλαμπίδη, Γλυκό του κουταλιού
[3] Αναφορά στο ποίημα Φιλί ζωής της Ελένης Αρτεμίου Φωτιάδου.

αναζητάς ποίημα;

Σε μια τόσο δύσκολη εποχή, η ποίηση οφείλει να μιλάει για τη ζωή των ανθρώπων και τις δυσκολίες, τα βάσανα της κοινωνίας κι όχι να κρύβεται στη σιωπή της αναγνωσιμότητας.

Το ιστολόγιο τούτο αποτελεί τον εναλλακτικό χώρο των ποιητικών διαδρομών του δείμου του πολίτη. Στόχος είναι εδώ να δημοσιεύονται όλες οι ποιητικές αναζητήσεις, πρωτόλειες, πρόχειρες ή ολοκληρωμένες.

Μέσα από μία διαφορετική, πειραματική γραφή μπορούμε να μιλήσουμε για όσα μας απασχολούν.

γίνετε μέλη του ιστότοπου

αρχείο