Blogger news

άλμα στο κενό

εποίησε ο δείμος του πολίτη την Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012 | 6:31 μ.μ.

Την πόρτα χτύπησε το πρωί
η απελπισία,
παρέα με την οργή
έκατσαν στο σαλόνι,
φίλεψα σιδερένια λόγια
που έσταζαν θυμό.
Ήπιαν αίμα αλαβάστρινο σε φλιτζάνι
μαγειρεμένο με οργή
γαρνιρισμένα με απόδειξη
λογαριασμού μηδενικού.
Το γκαρσόνι πάλι με άδεια χέρια...

Ψηλά πέταξε η ελπίδα
και εμάς ο Επιμηθέας
μόνο το κουτί μας άφησε.

Ένα παντοπωλείο κοινωνικό η ζωή μας,
μία προσφορά η ανημποριά
δάκρυ κόκκινο ιδρώνει το μάγουλο.
Ένα κεφάλι με καπέλο τη ντροπή
στρέφει και κοιτά το άδειο μπαλκόνι.
Το  μάτι ταξιδεύει.
Η ατσάλινη πόρτα του πόνου ανοίγει,
-βία και φωνές τα πασπαρτού-
το μπαλκόνι το ψηλό δείχνουν
με τρεμάμενο πόδι ,
ο διάδρομος στην κουπαστή οδηγεί
-πόσο χαμηλή φαντάζει μπροστά στην απελπισία…

6 σχόλια:

Ελπίδα είπε...

"Πόσο χαμηλή φαντάζει μπροστά στην απελπισία..." Υπέροχα έντονος στίχος... Μόνο που ελπίζω η απελπισία μας να είναι το έναυσμα για δημιουργικότητα και τίποτε άλλο... Καλή δύναμη!

Ελπίδα είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=qJay302Wh50 Μην απελπιζόμαστε για πολύ... Δεν αξίζει σε κανέναν...

ο δείμος του πολίτη είπε...

Εγώ στέκομαι στο πλευρό σου, Ελπίδα. Αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που προτίμησαν άλλο μέσο κι άλλη αντίδραση...

Ελπίδα είπε...

Χαίρομαι που το διαβάζω. Όντως δεν είναι λίγοι, και παρ' όλη τη σιωπή των μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι ευρέως γνωστό... Σεβαστή επιλογή είτε ως αντίδραση, είτε ως κραυγή και μήνυμα... Είναι βαθύς ο πόνος που φωλιάζει στις ψυχές των ανθρώπων κ όντως μεγάλη η απελπισία και η απογοήτευση, απλά σκέφτομαι πως πολλές φορές αυτοί οι άνθρωποι που ωθούνται σε τέτοιες ενέργειες (ή μάλλον τους ωθούμε με ποικίλους τρόπους) είναι άνθρωποι με τόσο ψυχικό πλούτο... Το θεωρώ πραγματικά άδικο... Όπως και να έχει όμως ο καθένας έχει τη δική του οπτική και οφείλουμε να τη σεβόμαστε και να τη συμμεριζόμαστε. Έξυπνο ποίημα, να είσαι καλά! Ευχαριστώ και για την ευκαιρία της συζήτησης!

Ανώνυμος είπε...

Οταν σιμωνει ο εορτασμος της μερας του μεγαλου ΟΧΙ στο φασισμο και οι μαυροι σκοταδιστες χαιρετανε ναζιστικα,ποση απελπισια και οργη μπορει να νιωσει κανεις;οι μερες πια σταζουν αιμα... ΒΑΣΩ

ο δείμος του πολίτη είπε...

Βάσω μου, η δική μου οργή από καιρό έχει μετουσιωθεί σε αντιφασιστική δράση και τελευταία ξανά σε άμεσα κινηματική. Δυστυχώς, όμως τα οικονομικά προβλήματα και η κατάκτηση της απελπισίας σε πολλούς δείχνουν μόνο το δρόμο της κουπαστής...

αναζητάς ποίημα;

Σε μια τόσο δύσκολη εποχή, η ποίηση οφείλει να μιλάει για τη ζωή των ανθρώπων και τις δυσκολίες, τα βάσανα της κοινωνίας κι όχι να κρύβεται στη σιωπή της αναγνωσιμότητας.

Το ιστολόγιο τούτο αποτελεί τον εναλλακτικό χώρο των ποιητικών διαδρομών του δείμου του πολίτη. Στόχος είναι εδώ να δημοσιεύονται όλες οι ποιητικές αναζητήσεις, πρωτόλειες, πρόχειρες ή ολοκληρωμένες.

Μέσα από μία διαφορετική, πειραματική γραφή μπορούμε να μιλήσουμε για όσα μας απασχολούν.

γίνετε μέλη του ιστότοπου

αρχείο